Σήμερα στο σπίτι του Παρπίγκο υπάρχει μια αναστάτωση.
Η μαμά γέννησε ένα όμορφο αυγό.
Ο μπαμπάς κάθεται πάνω στο αυγό για να το κλωσήσει!
Η μαμά φαίνεται λίγο κουρασμένη κι ο Παρπίγκο το κατάλαβε!
Σηκώθηκε πήγε κοντά της και της έδωσε ένα γλυκό φιλί!
Η μαμά τον έσφιξε στην αγκαλιά της και του είπε γλυκά
πως τον αγαπά πολύ κι ότι σε λίγο θα έχει ένα αδελφάκι.
''Πότε θα μπορώ να κολυμπώ μαζί του'';
ρώτησε κατευθείαν ο μικρός.
''Πάρη μου μόλις σκάσει το αυγό το μωρό μας θα είναι χνουδωτό,
έτσι θα χρειαστεί λίγο καιρό για να γίνει σαν κι εσένα αδιάβροχο,
ώστε να μπορέσει να βουτήξει στο νερό
και να τα καταφέρει να ζήσει χωρίς τη βοήθειά μας!
Ο Παρπίγκο πήγε κοντά στον πατέρα του πήρε ύφος μεγάλου
και του ζήτησε να καθίσει κι εκείνος πάνω στο αυγό!
''Πρόσεχε παιδί μου χρειάζεται να φερόμαστε πολύ απαλά
στο αυγό μας για να μη σπάσει πριν τη σωστή ώρα''!
''Και πότε είναι η σωστή ώρα πατέρα'';
''Θα το κάνει η φύση τη στιγμή που θα είναι έτοιμο
θ αρχίζει να σκάει σιγά σιγά' 'είπε ο πατέρας του και σηκώθηκε.
''Ναι πατέρα'' είπε ο μικρός και πήγε να καθίσει .
Μόλις όμως είδε το αυγό δίστασε και ξαναπήγε κοντά στη μαμά του!
''Φοβάμαι μην το σπάσω ''μαμά!
Εκείνη κατάλαβε το φόβο του κι άρχισε να του τραγουδά!
Ο Παρπίγκο είναι ικανός κι άξιος κολυμβητής
καθόλου δε διστάζει να γίνει χορευτής , προσέχει τις κινήσεις του
παντού όπου σταθεί κι όλοι τον καμαρώνουν ,που είναι καλό παιδί!
''Σήμερα μπορείς να παίξεις με τα τουβλάκια σου Παρπίγκο
Φτιάξε ένα σπίτι που θα μένουμε όλοι μαζί χαρούμενοι
κι ευτυχισμένοι' 'είπε ο πατέρας με τη βραχνή φωνή του
και κάθισε πάλι πάνω στο πιτσιλωτό αυγό.
Στο σπίτι έχουν μαζευτεί αρκετές δουλειές.
Ρούχα για πλύσιμο και μάλιστα πολλά.
Η μαμά πρέπει να τελειώσει την πλεχτή κουβερτούλα για το μωρό που θα βγει σε λίγο.
Ο Παρπίγκο παίζει και χαίρεται.
Ο πατέρας του είπε πάλι ένα γρίφο
΄΄Είμαι το πρώτο που βλέπεις !
Αυτό που σε χαιρετά κάθε πρωί!
κι αυτό που φεύγει τελευταίο!
΄΄Δύσκολο μπαμπά ΄΄ ψιθύρισε κουρασμένα ο Παρπίγκο
΄΄Είναι ο ήλιος΄΄ απάντησε η μητέρα και βγήκε έξω ν 'απλώσει τα ρούχα
΄΄Έρχομαι κι εγώ ΄΄είπε ο πατέρας.
΄΄Μείνε παιδί μου πάνω στο αυγό για λίγο΄΄είπαν στον μικρό συγχρόνως!
΄΄Ευχαρίστως΄΄είπε ο μικρός και κάθισε απαλά πάνω στο αυγό.
Σε λίγο όμως ήθελε να παίξει.
Σηκώθηκε για λίγο κι έβαλε μουσική.
Δεν πρόλαβε ν ακούσει το αγαπημένο του τραγούδι και το αυγό άρχισε να κινείται
πέρα, δώθε, αριστερά και δεξιά.
Μόλις εκείνος κατάλαβε τι έγινε άρχισε το κυνηγητό του αυγού!
Μα τι ζωηρό αυγό!
Ούτε στιγμή δεν ησυχάζει!
Τρέχει σα σίφουνας και στο πέρασμά του παρασύρει ό,τι βρει μέσα στο σπιτάκι.
Στο τέλος τα είχε κάνει όλα αγνώριστα!
Η μαμά και ο μπαμπάς ακούνε το μεγάλο θόρυβο ανησυχούν πολύ και τρέχουν
γρήγορα μέσα στο σπίτι!
Τι να πουν !
Τα έχασαν!
Η μαμά ψάχνει τον αταχτούλη Παρπίγκο.
Κάποια στιγμή τον ανακαλύπτει κάτω από ένα ντουλάπι
΄΄Έλα παιδί μου εδώ.
Αυτή τη φορά δε σε μαλώνουμε. αλλά αν θέλεις βάλε τα πράγματα
μας σε μια τάξη΄΄.
''Θα το κάνω μαμά! Όλα θα τα φτιάξω' 'είπε ο Παρπίγκο και ξεκίνησε.
Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ένας παράξενος θόρυβος!
Τα ματιά του μικρού άνοιξαν διάπλατα.
Το αυγό άρχισε να σκάει σιγά σιγά!
Ένα όμορφο αδελφάκι βγήκε αργά αργά από μέσα.
Όλοι ήταν συγκινημένοι.
Η μαμά του λέει λόγια αγάπης κι ο μπαμπάς το φιλά γλυκά!
Ο Παρπίγκο το κοιτάζει γεμάτος περιέργεια και ζητά από τη μαμά του
να το πάρει αγκαλιά.
Εκείνη του ακουμπά για λίγο το νεογέννητο πάνω του.
Εκείνος του λέει γαλήνια
''θα είσαι ο καλύτερός μου φίλος''
Η μαμά κι ο μπαμπάς γελάνε και τραγουδάνε!
Δε μας νοιάζουν τα λεφτά
έχουμε καλή καρδιά
τα παιδιά μας αγαπάμε
και μας αγαπούν κι αυτά!
Στο σπίτι του Παρπίγκο επικρατεί μια αναστάτωση.
Ο μικρός Παρπίγκου δε θέλει με τίποτα να μπει στη θάλασσα!
Οι γονείς του κάνουν ό,τι μπορούν για να του φύγει ο φόβος.
Η μαμά παίζει μαζί του φροντίζοντας να το βρέχει συχνά με θαλασσινό νερό!
Μπαίνει αργά στο νερό κρατώντας τον Παρπίγκου στην αγκαλιά όρθιο
ή στο πλάι, μιλώντας του ήρεμα, χαμογελώντας κι έχοντας στραμμένο
το πρόσωπό του προς το δικό της!
Το μετακινεί μαλακά μέσα στη θάλασσα και κάνει διάφορα παιχνίδια
με τα χέρια και τα πόδια!
Δυστυχώς για άλλη μια φορά δεν τα καταφέρνει
και γυρίζουν στο σπίτι τους χωρίς να πουν λέξη.
Ευτυχώς σήμερα τους έκανε επίσκεψη ένας φίλος ο κύριος Παρποσειδώνας
''Περνούσα από το σπίτι κι είπα να σας δω για λίγο''
είπε και κοίταξε παράξενα τον Παρπίγκου.
''Τι έχουμε εδώ μουτράκια; Μήπως μπορώ να βοηθήσω σε κάτι'';
''Ξέρεις Παρποσειδώνα ο μικρός μας έχει ένα θέμα με το νερό''
''Αα τότε πέσατε στο σωστό άτομο ''είπε με ύφος ο Παρποσειδώνας.
Φοβόμουν κι εγώ κάποτε το νερό.
Όχι απλώς φοβόμουν, αλλά ούτε να το δω δεν ήθελα!
Μια μέρα ήρθε σπίτι ο παππούς μου και ξεκίνησε να μου λέει,
πως θα γράφει εκείνος αυτά που βλέπει στο βυθό κι εγώ θα τα ζωγραφίζω!
Την πρώτη μέρα είχε δει πολλά παράξενα ψάρια που ήταν μια μεγάλη οικογένεια.
Αυτά δεν ήταν ούτε μεγάλα, ούτε μικρά.
Ούτε μονόχρωμα ,ούτε δίχρωμα,
Ήταν μέτρια και πολύχρωμα.
Μπροστά πήγαινε ένα
Πίσω του δυο
Πιο πίσω τρια.
Παραπίσω τέσσερα σα να έφτιαχναν μια πυραμίδα!
''Δε φτάνει που με μαγέψαν με τα υπέροχα χρώματά τους,
'καναν να αισθανθώ τόσο όμορφα με τον τρόπο που κινούνταν' 'είχε πει
ο παππούς !
Έμεινα πολύ ώρα να τα παρακολουθώ και δεν άργησα να δω κάτι ωραιότερο.
Μια ομάδα σπάνιων κοχυλιών που έβγαζαν μια τέλεια μουσική!
Τι μουσική ήταν αυτή δεν μπορώ να περιγράψω!
Το μόνο που θέλω είναι να βρεθώ στο βυθό
και να την ακούσω πάλι!
Και σε λίγο είδα μια τεράστια θαλάσσια χελώνα που έκανε ασκήσεις
γυμναστικής !Είδα και παράξενα φύκια με μοναδικά χρώματα!
Κι έγραφε ο παππούς και ζωγράφιζα εγώ!
Ώσπου μια όμορφη μέρα είπα
''τέλος θα ξεπεράσω κάθε φόβο προκειμένου να δω κι εγώ ο ίδιος,
όλα τα ωραία που βλέπει ο παππούς μου''!
Αυτό ήταν!
Την επόμενη μέρα μπήκα χαρούμενος στο νερό.
Έτσι πλέον χαίρομαι την ομορφιά της θάλασσας!
Να φεύγω τώρα, γιατί πολύ σας κούρασα !
Η αγάπη μου για τη θάλασσα μεγάλη΄΄!
΄΄Μπαμπά δεν έχει γρίφο για τον επισκέπτη μας΄΄ρώτησε ο Παρπίγκο ευγενικά.
΄΄Έχει,έχει΄΄είπε ο μπαμπάς .
΄΄Όσο πιο πολύ παίρνεις, τόσο πιο πολύ αφήνεις πίσω. Τι είναι; ρώτησε ο μπαμπάς
τον κύριο Παρποσειδώνα.
΄΄Αχ ο χρόνος΄΄ απάντησε αναστενάζοντας ο φίλος τους που ήταν σχεδόν παππούς.
΄΄Αλλά κι εγώ θα σας πω κάτι όμορφο μιας και σας συμπάθησα΄΄!
΄΄Οικογένεια χωρίς αγάπη, δέντρο χωρίς ρίζες' 'είπε κι έφυγε για το σπίτι του.
΄΄Στο καλό φίλε μας ΄΄είπαν όλοι μαζί.
O μικρός Παρπίγκου συνέχεια φωνάζει.
Θέλει να μάθουν οι δικοί του τη φωνή του για να τον ξεχωρίζουν ανάμεσα στους άλλους!
Η μαμά κι ο μπαμπάς καμαρώνουν τη κατάλευκη κοιλιά του, που γίνεται άσπρη
σαν το χιόνι και δεν μπορεί εύκολα η φάλαινα να το δει.
Ακόμα η μαύρη πλάτη έτοιμη ,ώστε να γίνει ένα με τα σκούρα νερά των θαλασσών,
ώστε να μην τον ξεχωρίζει ο άλλος εχθρός,ο αυστραλιανός αετός.
Όσο για τους επίγειους εχθρούς θα τα καταφέρει με τον καιρό!
Θα μάθει βεβαίως ότι υπάρχουν και
κουνάβια, γάτες, φίδια, αλεπούδες και αρουραίοι!
Η Παρπίγκα ταίζει το μωρό και τραγουδά!
Ένα όμορφο μωράκι
με το σμόκιν κουστουμάκι
Χαρωπό και πεταχτό
Πόσο εγώ το αγαπώ!
Μετά το δίνει στον πατέρα του.
Εκείνος το κοιτάζει σα γιατρός και το εξετάζει καλά καλά
Το ράμφος του στην άκρη έχει το αγκίστρι που διευκολύνει να πιάνει
την τροφή του!
Επίσης έχει σκληρές τρίχες στη γλώσσα του ανάποδα που θα το βοηθάνε
να μη γλιστράνε από το στόμα του τα θαλασσινά μιας και δεν έχει δόντια!
Το σύστημα φιλταρίσματος του νερού μια χαρά.
Κι ο ειδικός αδένας στο σώμα που βγάζει το αλάτι πάνω στο ράμφος του στη θέση του,
για να γίνεται το νερό πόσιμο.
Ο Παρπίγκο όμως θέλει να παίξουν!
΄΄Να σου πω ένα γλωσσοδέτη ΄΄;το ρωτά δυνατά.
΄΄Ο παπάς ο παχύς έφαγε παχιά φακή .
Γιατί παπά παχύ , έφαγες παχιά φακή΄΄;
΄΄Είναι μικρός ακόμα΄΄απαντά η μαμά.
Μα ο Παρπίγκο θέλει να βγουν έξω να γλυστρήσουν στο αγαπημένο του χιόνι!
Να ξαπλώσουν πάνω του με την κοιλιά και να γλιστράνε σαν να κάνουν έλκηθρο!
Ξέρει ότι πέρα από παιχνίδι αυτό τους βοηθάει να κινούνται πολύ γρήγορα.
Ένα άλλο παιχνίδι που θέλει να παίξουν είναι να κάνουν σερφινγκ στον ωκεανό!
Όμως ο πατέρας σήμερα όλο μιλάει!
Θέλει να τους πει ότι μπορεί να φύγουν από αυτό το μέρος
και να πάνε κάπου αλλού.
Ο Παρπίγκο ακούει για πρώτη φορά, ότι έχουν πολλούς συγγενείς
Έχουν λέει ένα στην Αφρική!
Έχουν κι ένα Παπούα κι ένα του Μαγγελάνου!
Κι ένα κιτρινομάτη αλλά κι ένα γαλάζιο
Τι και μακαρόνι ξάδελφο;
Και γελάει ο Παρπίγκο με την καρδιά του!
΄΄Ναι ναι ΄΄ κάνει ο πατέρας.Είμαστε περίπου είκοσι ξαδέλφια.
Και τότε η μαμά κοίταξε τον πατέρα αινιγματικά και είπε
΄΄Έχω πόλεις αλλά δεν έχω σπίτια
Έχω λίμνες αλλά δεν έχω νερό
Έχω δάση αλλά δεν έχω δέντρα
Έχω βουνά αλλά όχη βράχια!
Τι είμαι;
΄΄Ο χάρτης, αυτό που θέλουμε για το ταξίδι μας ΄΄απάντησε εκείνος
χαρούμενα.
''Μπαμπά να βγω λίγο έξω να παίξω με τους φίλους μου'';
ρωτάει ο Παρπίγκο λίγο κουρασμένα!
''Πήγαινε αλλά να προσέχεις ''είπε ο πατέρας στοργικά
΄΄όμως πριν φύγεις για πες μου
Το κοιτάζω από τη μια
το κοιτάζω από την άλλη
τα προσθέτω κάνουν επτά.
Τι είναι'';
΄΄Το ζάρι μπαμπά, τώρα να βγω για παιχνίδι΄΄;
''Ναι αλλά με προσοχή παιδί μου΄΄!