Στο σπίτι του Παρπίγκο επικρατεί μια αναστάτωση.
Το μωρό δε θέλει με τίποτα να μπει στη θάλασσα!
Οι γονείς του κάνουν ό,τι μπορούν για να του φύγει ο φόβος.
Η μαμά παίζει μαζί του φροντίζοντας να το βρέχει συχνά με θαλασσινό νερό!
Μπαίνει αργά στο νερό κρατώντας το μωρό στην αγκαλιά όρθιο
ή στο πλάι, μιλώντας του ήρεμα, χαμογελώντας κι έχοντας στραμμένο
το πρόσωπό του προς το δικό της!
Το μετακινεί μαλακά μέσα στη θάλασσα και κάνει διάφορα παιχνίδια
με τα χέρια και τα πόδια!
Δυστυχώς για άλλη μια φορά δεν τα καταφέρνει
και γυρίζουν στο σπίτι τους χωρίς να πουν λέξη.
Ευτυχώς σήμερα τους έκανε επίσκεψη ένας φίλος ο κύριος Παρποσειδώνας
''Περνούσα από το σπίτικι είπα να σας δω για λίγο''
είπε και κοίταξε παράξενα τον μικρό''! Τι έχουμε εδώ μουτράκια; Μήπως μπορώ να βοηθήσω σε κάτι'';
''Ξέρετε ο μικρός μας έχει ένα θέμα με το νερό''!
''Αα τότε πέσατε στο σωστό άτομο ''είπε με ύφος ο φίλος τους..
Φοβόμουν κι εγώ κάποτε το νερό.
Όχι απλώς φοβόμουν, αλλά ούτε να το δω δεν ήθελα!
Μια μέρα ήρθε σπίτι ο παππούς μου και ξεκίνησε να μου λέει,
πως θα γράφει εκείνος αυτά που βλέπει στο βυθό κι εγώ θα τα ζωγραφίζω!
Την πρώτη μέρα είχε δει πολλά παράξενα ψάρια που ήταν μια μεγάλη οικογένεια.
Αυτά δεν ήταν ούτε μεγάλα, ούτε μικρά.
Ούτε μονόχρωμα ,ούτε δίχρωμα,
Ήταν μέτρια και πολύχρωμα.
Μπροστά πήγαινε ένα
Πίσω του δυο
Πιο πίσω τρία.
Παραπίσω τέσσερα σα να έφτιαχναν μια πυραμίδα!
''Δε φτάνει που με μαγέψαν με τα υπέροχα χρώματά τους,
'καναν να αισθανθώ τόσο όμορφα με τον τρόπο που κινούνταν' 'είχε πει
ο παππούς !
Έμεινα πολύ ώρα να τα παρακολουθώ και δεν άργησα να δω κάτι ωραιότερο.
Μια ομάδα σπάνιων κοχυλιών που έβγαζαν μια τέλεια μουσική!
Τι μουσική ήταν αυτή δεν μπορώ να περιγράψω!
Το μόνο που θέλω είναι να βρεθώ στο βυθό
και να την ακούσω πάλι!
Και σε λίγο είδα μια τεράστια θαλάσσια χελώνα που έκανε ασκήσεις
γυμναστικής !Είδα και παράξενα φύκια με μοναδικά χρώματα!
Κι έγραφε ο παππούς και ζωγράφιζα εγώ!
Ώσπου μια όμορφη μέρα είπα
''τέλος θα ξεπεράσω κάθε φόβο προκειμένου να δω κι εγώ ο ίδιος,
όλα τα ωραία που βλέπει ο παππούς μου''!
Αυτό ήταν!
Την επόμενη μέρα μπήκα χαρούμενος στο νερό.
Έτσι πλέον χαίρομαι την ομορφιά της θάλασσας!
Να φεύγω τώρα, γιατί πολύ σας κούρασα !
Η αγάπη μου για τη θάλασσα μεγάλη΄΄!
΄΄Μπαμπά δεν έχει γρίφο για τον επισκέπτη μας΄΄ρώτησε ο Παρπίγκο ευγενικά.
΄΄Έχει, έχει΄΄είπε ο μπαμπάς .
΄΄Όσο πιο πολύ παίρνεις, τόσο πιο πολύ αφήνεις πίσω. Τι είναι; ρώτησε ο μπαμπάς
τον επισκέπτη!
΄΄Αχ ο χρόνος΄΄ απάντησε αναστενάζοντας ο φίλος τους που ήταν σχεδόν παππούς.
΄΄Αλλά κι εγώ θα σας πω κάτι όμορφο μιας και σας συμπάθησα΄΄!
΄΄Οικογένεια χωρίς αγάπη, δέντρο χωρίς ρίζες' 'είπε κι έφυγε για το σπίτι του.
΄΄Στο καλό φίλε μας ΄΄είπαν όλοι μαζί.