''Τώρα πάμε να βρούμε τα φυτά με τις υπερφυσικές ιδιότητες και να μαζέψουμε τα υλικά για να γίνει η πίτα της αφοβίας'' ,είπε η γιαγιά Μαρία.
''Μόνο θέλω να προσέχετε πολύ να μην απομακρυνθήτε από κοντά μου όσο θα ψάχνουμε για τα φυτά.''
΄΄Ναι ναι γιαγιά θα μείνουμε δίπλα σου και θα ακούμε τα λόγια σου΄΄ είπαν εκείνα.
Περπάτησαν αρκετά κι έφτασαν στο δάσος που είχε τα φυτά και τα βότανα.
Μια παράξενη μυρωδιά επικρατούσε παντού και η γιαγιά είπε ότι ήταν το πρώτο που θα κόβαμε.
Ήταν η μαύρη τσουκνίδα,που αν την ακουμπούσες κοιμόσουν για δυο μέρες.Αυτή η τσουκνίδα ήταν το φαγητό του μεγαλύτερου αρπαχτικού πουλιού.Ήθελε μεγάλη προσπαθεια να την βγάλει η γιαγιά,αλλά ευτυχώς έβγαλε το πρώτο της κλειδί το κλειδί της υπομονής και τα κατάφερε να βγάλει το φυτό ,χωρίς να πάθει κάτι.
''Μπράβο γιαγιά τα κατάφερες ''φώναξαν τα παιδιά χαρούμενα!
Πρέπει να βιαστούμε γιατί σε λίγο θα νυχτώσει και δε θα βλέπουμε.είπε η γιαγιά.Μα τι είναι αυτό το παράξενο μανιτάρι,που βλέπουμε μπροστά μας;
΄΄Aυτό είναι δηλητηριώδες και το τρώει ο μεγάλος βάτραχος'' είπε η γιαγιά.
Θέλει πολύ προσοχή να μην ακουμπήσει πάνω μας,γιατί θα ξεχάσουμε ό,τι ξέρουμε,είπε πάλι η γιαγιά και τα μάτια της πετούσαν φωτιές.
Ευτυχώς έβγαλε το κλειδί της σοφίας και τα κατάφερε να μην την ακουμπήσει το δηλητήριο του μανιταριού!
Γιαγιά κάτι μυρίζει πολύ άσχημα,δεν αντέχω είπε η Ζωή.
'Ναι παιδί μου ,είναι ένα φυτό που λέγεται απίγανος και το έχουν για να φτιάχνουν φυλαχτά για το κακό το μάτι.''Αυτό το τρώει ένα μεγάλο σαλιγκάρι και βγάζει δυνατό κέλυφος και δεν το σπάει κανένας.
Θέλει προσοχή γιατί το σαλιγκάρι έχει αφήσει πάνω του τα σάλια που δεν πρέπει να τα ακουμπήσει κανείς,
Ευτυχώς η γιαγιά είχε το τρίτο κλειδί της υπομονής κι έτσι κατάφερε για άλλη μια φορά να γλυτώσει από τον κίνδυνο.
'Αχ γιαγιά μου τι ωραία μυρωδιά είναι αυτή ;είπε ο Άρης
''Ναι παιδί μου φτάσαμε στο νυχτολούλουδο είπε η γιαγιά και γρήγορα έβγαλε το κλειδί της πίστης και το ακούμπησε πάνω του''.Αμέσως έπεσαν κάτω μερικοί χοντροί σπόροι και η γιαγιά τους έβαλε σε ένα μαντήλι μεταξωτό''Προλάβαμε παιδιά μου και δεν κοιμηθήκαμε'' είπε εκείνη χαρούμενη.
''Και τώρα πλησιάζουμε πολύ σιγά να μην ακουστούν τα βήματά μας,γιατί το βοτάνι αυτό που το λένε μελισσόχορτο έχει πάνω του μια μέλισσα που όταν ακούσει θόρυβο ξυπνά και σε δαγκώνει''.
Σιγά σιγά λοιπόν η γιαγιά με τα παιδιά πλησιάζει με το κλειδί της ελπίδας και βγάζει μερικά σποράκια από το φυτό αυτό,πριν προλάβει η μέλισσα και ξυπνήσει!
''Παιδιά πάμε όσο πιο γρήγορα γίνεται στο σπίτι μας.Θέλω να φτάσουμε πριν γυρίσουν οι γονείς σας και να ετοιμάσετε μόνοι σας την πίτα της αφοβίας την δική σας''.
'Τρέξε Γιώργο ,βάλε τα δυνατά σου να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε,''είπε η Ζωή όλο χαρά.
Όταν έφτασαν στο σπίτι έπλυναν πολύ καλά τα χέρια τους και φόρεσαν γάντια,σκουφάκι και μακριά ποδιά για να αρχίσει το ζύμωμα της καλύτερης συνταγής,για την καλύτερη πίτα της αφοβίας!'
Εγώ που τη δοκίμασα μου άρεσε πολύ και μου έφυγε για πάντα ο φόβος!