Λίγο νωρίς τα παιδιά πήραν θέση για τη νυχτερινή ιστορία τους.
Η μαμά Άννα πήρε τη ''μαγική υδρόγειο σφαίρα της''
και την έκλεισε στην αγκαλιά της.
''Ο Άγιος Βασίλης παιδιά ήταν κάποτε κι αυτός ένα παιδί
Ένα παιδί που ήθελε να βοηθά τ 'άλλα παιδιά.
Μια μέρα ενώ γύριζε στο σπίτι του βρήκε στη γωνία ένα
άλλο παιδί που ήταν κουτσό, πεινασμένο και φοβισμένο.
''Γιατί είσαι τόσο λυπημένος φίλε μου' 'τον ρώτησε
''Δεν μπορώ να δω και να χαρώ ,ούτε την πόλη μας ''
είπε το αγόρι.
Τότε ο άγιος Βασίλης πήγε γρήγορα στο σπίτι του
και ζήτησε από τη μητέρα του λίγα κέρματα, μπισκότα
και το κόκκινο φανταχτερό βαγόνι του .
Ήταν το δώρο του πατέρα του για τα γενέθλιά του.
Του τα έδωσε
Τρέχοντας προς το ξένο παιδάκι βρήκε κι άλλα
παιδιά στο δρόμο.
Έδωσε σε όλους μπισκότα και χρήματα προκειμένου
να βοηθήσουν το κουτσό παιδί να μπει στο
βαγόνι και να το γυρίσουν μια βόλτα στην πόλη.
Τα παιδιά δέχτηκαν ευχάριστα κι έτσι ο μικρός
είδε μέσα από την αγάπη των παιδιών πράγματα πρωτόγνωρα.
Κι επειδή η χαρά μοιράζεται ένας δάσκαλος
που τον είδε προσφέρθηκε να του μάθει γράμματα
Μη με ρωτήσετε τι γράμματα γιατί θα σας απαντήσω
''καλά γράμματα''!
Τόσο καλά που ο μικρός έγινε δάσκαλος.
Και τι δάσκαλος!
Σπουδαίος!
Ποτέ του δεν ξέχασε εκείνο το άγιο παιδί που τον
έβαλε μια κρύα βραδιά του χειμώνα μέσα σ 'εκείνο
το ευλογημένο βαγόνι.
'Αχ τι μοσχοβολά μπαμπά '; ρώτησε η Λένα
λίγο πριν πάει στο κρεβάτι της να κοιμηθεί.
''Ένα κομμάτι από ξύλο κέδρου που βρέθηκε
μέσα στα άλλα' 'της είπε ο πατέρας της .
''Άσε με να μαντέψω την καταγωγή του .
Είναι από το Λίβανο''
''χα χα υπάρχουν κέδροι και στην Κύπρο και
στα Ιμαλάια ,αλλά αυτός είναι ντόπιος ''
της ανταπάντησε ο κύριος Στάθης γελώντας.
''Έχει κι αυτός ο δυνατός κέδρος κάτι να προσφέρει στη φύση
Κάτι πολύ απλό κι εύκολο Τη σκιά του
Κάτω από τα μεγάλα κλαδιά του η ατμόσφαιρα
γίνεται ιδανική για ένα μικρό έλατο Έτσι
μεγαλώνει γρήγορα κι εύκολα''
Η Λένα έκλεισε το φως ,κάθισε μπροστά
στο τζάκι και κοίταζε τις παιχνιδιάρικες
πορτοκαλοκόκκινες φλόγες που έπαιζαν πάνω
στο λευκό τοίχο του μικρού δωματίου.
Και τότε τον είδε Ναι αλήθεια σας λέω
Είδε το Ρούντολφ το αγαπημένο της ελάφι να
τρέχει ανάμεσα στους θεόρατους κορμούς μέσα στο μεγάλο δάσος.
Το είδε να πηγαίνει κάτω από ένα μεγάλο
κορμό και τραγουδώντας να φτιάχνει ένα παράξενο χυλό.
Σίγουρα είχε αλεύρι και νερό Μπορεί
και μέλι .Μετά έριξε βανίλια τόσο που
γλύκανε η μυρωδιά κι έγινε κάλεσμα
Έφτιαξε τηγανίτες Μικρές στρογγυλές και όμορφες
Σε λίγο πλησίασε ο πρώτος τάρανδος ο Ντάσερ
Τον κοίταξε στα μεγάλα καφέ του μάτια
''Μπορώ να έχω μια λιχουδιά'; 'ρώτησε ευγενικά
''Βεβαίως και μπορείς' 'είπε ο Ρούντολφ και τον κέρασε
Μετά πλησίασε ο Πράσνερ και γλυκά του είπε
πόσο πολύ χάρηκε που κάτι γλυκό μύρισε στην ατμόσφαιρα.
Πήρε κι αυτός τη μερίδα του.
Να κι ο Βίζεν πάντα ορεξάτος μένα πιατάκι Πήρε κι αυτός
Δεν άργησαν να φτάσουν μαζί ο Κόμετ
.ο Ντόνερ,ο Μπλίτζεν κι ο λιχούδης Κιούμπιτ.
Κεράστηκαν όλοι και χάρηκαν με την ιδέα
του γλυκού Ρούντολφ.
''Εσύ δεν πήρες τίποτα , καμία τηγανίτα ''
είπε ψιθυριστά η Λένα
''Έλα κορίτσι μου σε πήρε ο ύπνος μπροστά στο τζάκι''
είπε ο μπαμπάς της και τη βοήθησε
να πάει στο ζεστό κρεβάτι της.
'Ποτέ δε σε ξεχνώ γιατί κατάφερες να με γελάσεις
Πώς μπορεί ο Κανένας να υπάρχει ;
Κι εγώ ολόκληρος Κύκλωπας γελάστηκα και σε πίστεψα!
Τώρα όμως έρχομαι εγώ κι έχω μεγάλη παρέα
Ο Άργης, ο Στερόπης και ο Βρόντης θα με βοηθήσουν
Ω έλατο, ω έλατο
τα φύλλα σου κοιτάζω
Ψυχές χιλιάδες φαίνονται
ψυχές που δεν μαραίνονται
Ω έλατο, ω έλατο
χαρούμενες ελπίδες
Λίγες κι απόψε στείλε μου
αγαπημένε φίλε μου
Ω έλατο, ω έλατο
χρυσές ελπίδες φέρνε.
Και τραγουδούσαν οι άνθρωποι και έφτιαχναν στεφάνια
εορταστικά για να στολίσουν το σπίτι τους.
Πάντα με αειθαλή φυτά, για να έχουν
όλο το χρόνο οικογενειακή ευτυχία.
Μέσα στα στεφάνια κρέμονταν κόκκινα μήλα
(συχνά κρεμασμένα από κόκκινες κορδέλες) κι ένα κερί
''Με χαρά . με υγεία και με φως '''έλεγαν και έδιναν τα φιλιά τους
Ένα από τα φυτά ήταν ο πρίνος
Τα τραχιά φύλλα αντιπροσωπεύουν το στέμμα
των αγκαθιών που ο Ιησούς φορούσε όταν σταυρώθηκε.
Τα μούρα είναι οι σταγόνες αίματος που ρίχθηκαν
από τον Ιησού λόγω των αγκαθιών.
Ένα άλλο ήταν ο κισσός που πρέπει να προσκολληθεί
σε κάτι για να στηριχθεί καθώς μεγαλώνει. Αυτό μας
θυμίζει ότι πρέπει να προσκολληθούμε στο καλό για να ζήσουμε όμορφα.
Τα έλατα πάντα σε πρώτη θέση τα αγαπημένα που σήμαιναν
την αιώνια ζωή τα στόλιζαν με πολύ προσοχή.
Το δεντρολίβανο ήταν συνδεδεμένο με την Παναγία.
Ήταν το αγαπημένο φυτό Της και οι άνθρωποι
πίστευαν ότι θα μπορούσε να τους προστατεύσει
από τα κακά πνεύματα. Το λένε και φυτό φιλίας
Είναι επίσης γνωστό ως βότανο μνήμης και χρησιμοποιήθηκε
τα Χριστούγεννα καθώς αυτή είναι η στιγμή που θυμόμαστε τη γέννηση του Ιησού.