Δ όπως δόξα
Δόξα παράγωγο του ρήματος δοκέω = έχω τη γνώση, την αντίληψη.
΄΄Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό''
είπε ακόμα ο μεγάλος μας ποιητής.
Τη λευτεριά ζητώντας σε όρη και λαγκάδια
την ήβρα στον αγώνα με πστούς συντρόφους
μπήκα μπροστά χορεύοντας και τραγουδώντας!
΄΄ Πόσοι άνθρωποι απελπισμένοι το 1821 ποθούσαν την ελευθερία τους΄΄! έλεγε ο παππούς
και έσφιγγε στα κουρασμένα χέρια του ένα φυλακτό που του το είχε δώσει η γιαγιά του.
''Και τι έκαναν παππού για να ξεκινήσει η επανάσταση΄΄; ρώτησε ο Σταύρος γεμάτος αγωνία
''Επανάσταση παιδί μου Πρώτος ο Αλέξανδρος Υψηλάντης
στις παραδουνάβιες ηγεμονίες ,ύστερα στην Πελοπόννησο
με την απελευθέρωση της Καλαμάτας ,μετά η προκήρυξη των απελπισμένων προς την
Ευρωπαϊκή Ένωση πως δεν αντέχουν άλλο τη σκλαβιά΄΄!
''Και πώς τα κατάφεραν να λυτρωθούν αφού η Ελλάδα ήταν ένα τόσο μικρό έθνος κι οι
αντίπαλοι αμέτρητοι΄΄;
''Κι αν εξεράθη το κλαρί, πάντα χλωρή είν’ η ρίζα παιδί μου.
Δεν είχαν άλλη παρηγοριά από την ελπίδα
Αυτό το αίσθημα τους ανακούφιζε!
Αυτό ήταν η ασημένια φόδρα για κάθε σύννεφο που σκέπαζε τον γαλάζιο ουρανό.
''Τι έκαναν δηλαδή αυτοί οι απλοί άνθρωποι και η ζωή τους άλλαξε παππού΄΄;
''Έλεγαν αύριο θα είναι μια άλλη μέρα.
Κοίταζαν τους πονεμένους στα μάτια Ήταν προσεκτικοί
να μην τους στερήσουν την ελπίδα
Οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι, αλλά και ψαράδες χωρίς πολλές γνώσεις που μέσα στο
στήθος τους άνθιζε ένας σπόρος έτοιμος να βγάλει ρίζες.
Αυτές οι ρίζες ήταν δυνατές και χάριζαν παράθυρα στον κόσμο απ’ τη μεριά που ροδοσκάει
η αυγούλα .
Αυτές οι ρίζες έφτασαν στην καρδιά τους .Έμαθαν τη λαλιά του βουνού και της θάλασσας
Συντρόφευαν τα πουλιά, τα κλαδιά, το νερό, τη φωτιά, τα τζιτζίκια ΄΄ είπε ο παππούς με
περηφάνια.
''Και κατάλαβαν παππού αυτοί που μας ήθελαν κάτω από το ζυγό πόσο πολύ θέλαμε τη
λευτεριά μας΄΄;
΄΄Ναι παιδί μου σίγουρα το κατάλαβαν από τους αγώνες ,τα υψηλά ιδεώδη και το σεβασμό
που δείχναμε στην πατρίδα
Βέβαια αυτό τους θύμωνε ακόμα περισσότερο γιατί ήξεραν πως είχαν να κάνουν με
ευγενικούς ανθρώπους που ήξεραν την αξία τους΄΄!
Ε όπως Ελευθερία
Πες μου, παπαρούνα μου, αγαπάς τον ήλιο;
Αγαπάω τον ήλιο που φωτάει και λάμπω.
Πες μου, παπαρούνα μου, αγαπάς τον άνεμο;
Αγαπάω τον άνεμο που φυσάει και παίζω.
Πες μου, παπαρούνα μου, αγαπάς το χώμα;
Αγαπάω το χώμα που με γλυκοτρέφει.
Το υπόδουλο έθνος νίκησε τις στρατιές που έστειλε εναντίον του ο σουλτάνος, οργανώθηκε
πολιτικά και έπνιξε τελικά τα μίση των δύο εμφυλίων πολέμων για χάρη της εθνικής
ενότητας..
Την είδα την Ξανθούλα,
την είδα ψες αργά,
που εμπήκε στη βαρκούλα
να πάει στην ξενιτιά.
Πόσες φορές ο παππούς έλεγε αυτούς τους στίχους του αγαπημένου ποιητή Δ .Σολωμού.
Μια μέρα δεν άντεξα και τον ρώτησα
΄΄Παππού στα χρόνια της τουρκοκρατίας υπήρχε έρωτας;
Υπήρχε αγάπη;
Εκείνος απάντησε ποιητικά
Χωρίς αέρα το πουλί, χωρίς νερό το ψάρι, χωρίς αγάπη δε βαστούν κόρη και παλικάρι.
Είναι η αγάπη που κάνει τον κόσμο να γυρίζει παιδί μου.
΄΄Και όλη αυτή η μαυρίλα της σκλαβιάς παππού΄΄;
''H δύναμή μας πέλαγος κι η θέλησή μας βράχος Ζωή μου
Μια καρδιά που έχει αγάπη μέσα της ,είναι αληθινή σοφία!
Τα λόγια αυτά ανάβλυζαν μουσική, έβλεπα τον ουρανό να λάμπει,
άκουγα τα πουλιά, αφουγκραζόμουν τον αέρα που φυσούσε απαλά και μου έλεγε πως η
ζωή είναι ωραία κι εγώ καθόμουν ακίνητη και κοίταζα τα μάτια του που έλαμπαν.
Ο έρωτας προσθέτει στην ιστορία μια τρίτη διάσταση
Έχει κάτι το τόσο ξεχωριστό που δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε. Βλέπεις τα πουλιά που
πετούν ;Είναι σαν την αγάπη
Υπήρχαν πάντα όλα τα είδη!
΄΄Αχ παππού πόσο ωραία τα λες έλα να τραγουδήσουμε μαζί΄΄!
Αν η Ζωή μας κλαίει
σάμπως πυρκαγιά μας καίει
και τραντάζεται το σπίτι
σαν να γίνεται σεισμός.
Όταν η Ζωή γελάει
και το σπίτι τραγουδάει
και το πεύκο στην αυλή μας
καμαρώνει φουντωτό
και λαλάει κι ο κοκορής μας
χλιμιντρίζει κι ο ψαρής μας
λέει η γάτα μας η Μήτση:''Το καλό μας το κορίτσι
πόσο έχει αγαπήσει΄΄!